De hond

Volgens genetisch onderzoek van Vila (1997) zijn er op grond van verschillen in het mitochondriaal DNA vier verschillende groepen hondenrassen te onderscheiden, die mogelijk het resultaat zijn van vier verschillende domesticaties in het verleden die onafhankelijk van mekaar hebben plaatsgevonden, enige tienduizenden tot 100.000 jaar geleden.

Wel is duidelijk dat de hond afstamt van de wolf, Canis lupus, en niet van de coyote, de jakhals of andere leden van de canidae: de verschillen van hond en wolf met reeds deze soorten zijn veel groter dan die tussen hond en wolf. De grijze wolf komt, althans kwam, over een groot verspreidingsgebied voor in de VS, Europa en Azie. Het is op grond van de genetische analyse niet duidelijk of de hond nog van een specifieke ondersoort van de wolf afstamt als de Perzische wolf, C. lupus pallipes, omdat die genetisch niet te onderscheiden was van de andere typen wolven. De zgn. 'Ethiopische wolf' Canis simensis was het in elk geval niet: deze is niet erg nauw verwant aan C. lupus.

Groep 1 van de vier door Vila onderscheiden categorieën is weer in verschillende takken onder te verdelen, waarvan een zuidoostelijke tak o.a. de Australische dingo bevat, een primitieve hond die ook in het wild leeft en zich van andere honden onder meer nog onderscheidt door een jaarlijkse voortplantingscyclus. Genetisch onderzoek naar verschillen in het mitochondriaal DNA van de hond toont een bijna identieke (0.2 procent verschil) basenvolgorde aan met die van de grijze wolf, wijzend op een directe afstamming in het (evolutionair gezien) recente verleden. (Het verschil tussen wolven en coyotes was b.v. 4%). Het meest recente onderzoek plaatst de oorsprong van de hond in het verre oosten, enige tienduizenden jaren geleden. Vooral in de laatste 500 jaar heeft door gericht kweken de explosieve vermenigvuldiging van rassen en varianten plaatsgevonden.