Marmertaling
Algemeen
De marmertaling is een op het eerste zicht wat eentoning grijs-bruin voorkomend eendje. Het heeft echter toch ook zijn charmes. De ronde vlekken die over zijn vederkleed verspreid zijn, laten een gemarmerd patroon ontstaan. Ze blijven het ganse jaar door op kleur. Ze gedragen zich niet agressief tegenover ander eenden. De eenden zijn overwegend zwijgzaam. Het mannetje brengt soms een licht sissend geluid voor. Hij strekt hiervoor zijn nek en zet zijn kuif op. Vervolgens slaat hij zijn nek hevig achterover. Opvallend is dat de onderkant van de vleugels niet getekend is. De onderkant is immers wit. In zijn natuurlijk biotoop (Spanje en zuiden van de vroegere Sovjet-Unie) is de vogel de laatste tijd bedreigd vooral door de jacht en door de drooglegging van bepaalde gebieden.
Beschrijving
De beide geslachten zijn bijna identiek. Er zijn niettemin enkele verschillen waar te nemen. Zo is het vrouwtje iets kleiner dan het mannetje. Het mannetje heeft een uitgesproken kuif. Bij het vrouwtje is deze slechts minimaal aanwezig. De snavel van het mannetje is volledig zwart. De snavel van het vrouwtje is zwart met olijfgroene vlekken langs beide kanten.
Mutaties
Er zijn geen mutaties gekend. Sommige bronnen spreken over een kruising tussen Baikal en Marmertaling met als resultaat een zilverbaikal. Anderen spreken dit dan weer tegen en doen dit af als pure larie. Voor alle zekerheid toch maar geen Baikaltaling en Marmertaling op dezelfde vijver zetten.
Voortplanting
Paring
De paring gebeurt zoals bij de andere eenden. Het mannetje bestijgt het vrouwtje, pakt haar bij de nekveren en duwt haar ongeveer volledig onder water. Na de paring reinigen de eenden zichzelf.
Nest
In de natuur zal het vrouwtje haar eieren leggen in een ondiepe kuil gevoerd met gras en dons en goed verscholen in de dichte oevervegetatie. In gevangenschap maken de vogels gebruik van nestkasten op een paaltje of van holen op de grond. Bij het verlaten van het nest zal het vrouwtje de eieren steeds toedekken met licht grijze dons.
Eieren
Er worden gewoonlijk 7 à 12 witte eieren gelegd.
Broeden
De broedduur bedraagt ongeveer 26 dagen
Uitkomen jongen
Bij het uitkomen zijn de jongen licht grijs/licht bruin. In vergelijking met het lichaam hebben ze bijzonder lange poten. Om haar jongen bij elkaar te houden maakt het vrouwtje een geluid dat te vergelijken is met het geluid van een scheidsrechtersfluitje.
Ringmaat
Maat L1 - 8
Het ringen van de jongen gebeurd best na 2 weken.
