Keratoconjunctivitis sicca of ook wel droge ogen genoemd
Als men het begrip keratoconjunctivitis sicca gebruikt, bedoelen men hiermee droge ogen. Deze aandoening komt meer voor bij de hond dan bij de kat. Probleem is dat er te niet veel tranen aangemaak worden. Als reactie hierop worden er wel meer slijmen geproduceerd, die meestal nogal kleverig zijn. Ze plakken aan de oogleden en ook op de oogbol zelf. De slijmvliezen worden roder en verdikken. Soms zien wij ook erge letsels op het hoornvlies. Als de traanproduktie ineens daalt, dan is het mogelijk dat de hond meer tekenen van pijn vertoont, bv oogleden toeknijpen. Dan zien wij ook meer letsels in het hoornvlies (ulcers). Als de daling van traanvochtproductie geleidelijker gebeurt, dan is de pijn meestal minder uitgesproken. In het eindstadium is er bloedvatingroei in het hoornvlies, littekenweefsel en pigmentafzetting. Dit kan uiteindelijk tot blindheid leiden.
In sommige gevallen is niet alleen de traanproductie verlaagd maar wordt er ook minder vocht in de neus gevormd met een droge neusspiegel tot gevolg. Droge ogen kunnen verschillende oorzaken hebben. Vooreerst is het mogelijk dat het probleem aangeboren is, en dat de traanklier ofwel onvoldoende ontwikkeld is, ofwel volledig ontbreekt. Sommige ziekten kunnen aanleiding geven tot KCS, als ziekte van Carré (hondeziekte) en herpes. Andere oorzaken zijn o.a. chronische oogslijmvliesontsteking en bepaalde toegediende medicatie.
Het probleem kan zich ook manifesteren bij honden die geopereerd werden van een “cherry eye” waarbij de traanklier van het derde ooglid werd weggenomen. Dit zien wij o.a. bij de Cocker, Mastino en Engelse Bulldog. Bij de Whestie zou het probleem naar alle waarschijnlijkheid immuun-gemedieerd zijn, d.w.z. dat de hond stoffen vormt tegen eigen traanklierweefsel. Om tot een diagnose te komen, beginnen wij met het meten van de traanproductie. Dit gebeurt met een soort papierstrip. Na 1 minuut wordt dan de traanproductie afgelezen. Normaal is de afgelezen hoeveelheid tussen 13 en 23 mm bij de hond en tussen 10 en 20 mm bij de kat. Lager dan 9mm/minuut bij de hond en minder dan 6mm/min bij de kat wordt sicca genoemd. Desnoods wordt er achteraf nog een kleuring van het hoornvlies uitgevoerd om na te gaan of er letsels zijn.
Welke behandeling voorgeschreven wordt is o.a. afhankelijk van de lees meer over Keratoconjunctivitis sicca of ook wel droge ogen genoemd


