Schurftmijt
Sarcoptes Scabiei of schurftmijt kan veel zoogdieren infecteren, terwijl de diverse subsoorten betrekkelijk gastheerspecifiek zijn. De infectie gebeurt rechtstreeks door contact tussen gastheren. Mijten zijn ovaal van vorm en wit van kleur. De eerste twee paar korte voorpoten zijn voorzien van lange, niet-gearticuleerde sprieten met zuigers, deze poten reiken tot buiten het lichaam. De twee ahcterste paar poten zijn rudimentair en reiken niet voorbij de grens van het lichaam. Deze poten hebben bij wijfjes geen zuigers maar dragen dan lange borstels. Het nymfenstadium van de mijten is vergelijkbaar met het volwassen stadium. De overlevingstijd van mijten buiten de gastheer is vrij beperkt en is, als gebrukelijk bij permanente parasieten, afhankelijk van de temperatuur en de vochtigheid. Bij kamertemperatuur kunnen alle Sarcoptes-stadia slechts 2-6 dagen overleven. De langste gemelde tijd in optimale omstandigheden was 18 dagen. Het volledige leven van de mijten speelt zich af in de kertinocytaire laag van het epiderm van de gastheer. De levenscyclus duurt in gunstige omstandigheden slechts 10 dagen, maar gemiddeld 2-3 weken.
Teken
Teken behoren tot de spinachtigen en komen voor over heel de wereld, ook in Europa. In onze streken zijn twee soorten belangrijk: de gewone hondenteek (Ixodes ricinus) omdat deze hier bij ons voorkomt en de bruine hondenteek (Rhipicephalus sanguineus) omdat hij wereldwijd de voornaamste teek is en via reizen kan meegebracht worden. De teek brengt het grootste deel van zijn leven door in de natuur: bossen en graslanden. Om zich te kunnen ontwikkelen en voort te planten heeft hij echter bloed nodig. De teek die bij ons voorkomt heeft voor zijn volledige ontwikkeling drie gastheren nodig. Dat wil zeggen dat hij 3 dieren gebruikt om bloed te zuigen. Hij kiest hierbij voor wilde dieren (bosmuizen, egels, eekhoorns, reeën,...) als huisdieren (schapen, runderen, paarden, honden, katten,...) evenals de mens. Wanneer een prooi voorbijkomt dan hecht de teek zich vast en boort zich in de huid van zijn gastheer. Hij zuigt niet alleen bloed maar kan ook bepaalde ziektes overdragen waaronder de ziekte van Lyme (borreliose). De teek besmet zich met de ziekte van Lyme door zuigen van bloed van dieren die drager zijn van deze ziekte (bijvoorbeeld bosmuizen).
Welke zijn de ziektetekens van de ziekte van Lyme bij de hond?
Koorts, tekort aan eetlust, lusteloosheid, stijfheid en manken na een tekenbeet zijn de meest frequente ziektetekens bij de hond.
Welke zijn de ziektetekens van de ziekte van Lyme bij de mens?
De symptomen bij de mens zijn in een eerste fase een fel jeukende en moeilijk geneesbare kratervormige huidontsteking op de plaats van de beet eventueel vergezeld van griepachtige symptomen als koorts en hoofdpijn. In een tweede fase treden gewrichtsontstekingen op, aantasting van het zenuwstelsel en eventueel hartproblemen. In een derde stadium kunnen deze aandoeningen een chronisch karakter krijgen. Ook hier geldt dus beter voorkomen dan genezen!
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
Belangrijkste keywords voor Beestjes bij je huisdier... : mijten, vlo, volwassen, omgeving, bloed, teek, mens, dieren, ziekte, zuigers, poten, dier, lyme, ...
