FIV: een vreselijke ziekte bij de kat
Wat is FIV nou precies ?
FIV (Feline Immunodeficiëntie Virus) is een vrij recent ontdekt virus dat behoort tot de retrovirussen en de ziekte veroorzaakt dat in de volksmond 'kattenaids' wordt genoemd. Het behoort tot dezelfde familie als het leukosevirus (FeLV). Het behoort tot de de subfamilie van de lentivirussen, tesamen met virussen die longontstekingen bij schapen veroorzaken, bloedarmoede bij paarden, artrose en hersenontsteking bij geiten, en AIDS bij de mens. Het feit dat men spreekt over een virus, maakt dat deze ziekte dus besmettelijk is tussen katten onderling.
Hoe wordt FIV verspreid ?
De voornaamste manier van verspreiding is via bijtwonden (speeksel-bloed, of bloed-bloed contact). Zo valt het op dat intacte katers die vrij rond lopen (dus dikwijls vechten en dekken) het meest aangetast zijn met het virus. Men heeft onderzocht dat een gewoon kontakt tussen katten niet veel of niet verantwoordelijk is voor de verspreiding van het virus. Infectie van kittens is mogelijk via hun aangetaste moeder. Ook is sexueel kontakt een mogelijke oorzaak van virusverspreiding.
Hoe tast het virus de kat aan ?
Na de initiële infectie, gaat het virus naar de plaatselijke lymfeknopen, waar het zich vermenigvuldigt in bepaalde witte bloedcellen, de lymfocyten. Van daaruit verspreidt het virus zich naar andere lymfeklieren in het lichaam, wat resulteert in een algemene lymfeklieraandoening met opzetten van de klieren tot gevolg. Dit stadium van de ziekte gaat meestal aan het oog van de eigenaar voorbij, tenzij de klieren drastisch vergroot zijn of het dier serieuze koortsopstoten doormaakt.
Later (dit kunnen dagen, maar eventueel ook weken of maanden later zijn) krijgt de kat koorts en bij bloedname ziet men een verlaagd aantal witte bloedcellen. Het zijn voornamelijk de neutrofielen van de witte bloedcellen die lager in aantal geworden zijn : deze neutrofielen beschermen de kat tegen bacteriële infecties. Daardoor wordt de kat zeer gevoelig voor banale infecties en sukkelt het dier van de ene infectie in de andere, bv. frequent optredende keelontstekingen. Ook een verlaging van de rode bloedcellen wordt opgemerkt : dit noemt men anemie of bloedarmoede. Deze vermindering in bloedcellen te wijten is aan verminderde celproductie in het beenmerg. De kat kan tot jaren na de infectie perfect gezond lijken, tot op zekere dag er vage symptomen beginnen op te vallen. Door de verminderde weerstand kan de kat zich niet beschermen tegen infecties. Bacteriën, virussen en schimmels die tot dan onschadelijk waren voor gezonde katten, worden nu levensbedreigend voor een immunodeficiënte (verminderde afweer) kat. Het zijn deze secundaire besmettingen die verantwoordelijk zijn voor de meeste klinische symptomen die gepaard gaan met een FIV besmetting.
Wat zijn dan de symptomen van FIV ?
De klinische symptomen van FIV zijn heel wisselend en vaag, omdat er veel secundaire infecties kunnen plaatsvinden in de kat. Gewoonlijk zijn lusteloosheid en een doffe vacht de enige symptomen om aan te duiden dat er iets mis is met de kat. Een temperatuursstijging boven de 39.5 °C is dikwijls present lees meer over FIV: een vreselijke ziekte bij de kat
