Help, mijn hond is vergiftigd!
Helaas worden altijd weer dieren per ongeluk vergiftigd (en zelfs ook wel eens expres). Met name jonge honden knagen en eten dikwijls aan alles wat los en vast zit. Evenals bij kinderen moeten wij er bij honden ook voor zorgen dat gevaarlijke stoffen uit hun buurt blijven. Medicijnen, schoonmaakmiddelen, bestrijdingsmiddelen, enz. zijn allemaal beruchte middelen, waarmee wij onze hond kunnen vergiftigen. Bijv. rattengif is ook erg gevaarlijk, niet alleen het gif zelf, maar ook de ratten en muizen die ervan gegeten hebben, worden soms door onze hond of kat opgegeten. Als wij er niet snel genoeg bij zijn moeten ze dit dikwijls met hun eigen leven bekopen, als wij er niet snel genoeg bij zijn. Eerste hulp bij vergiftigingsverschijnselen, mits deskundig uitgevoerd, kan dikwijls nog veel redden, maar voorzorg voorkomt natuurlijk veel narigheid!Algemene Verschijnselen
- Vergiftiging via de mond: krampen, diarree, braken,speekselvloed, algemene slapheid en vertraagde ademhaling.
- Vergiftiging door inademing: hoesten, niezen, kortademigheid, cyanose (blauwverkleuring) van slijmvliezen. Soms zelfs ademstilstand!
- Vergiftiging na contact met de huid: irritaties van de huid, ogen of slijmvliezen. De huid wordt rood en soms zelfs reeds snel blaarvorming, dit hangt af van het soort vergif.
- Vergiftiging door een insectenbeet: plaatselijke pijnlijke zwelling, met een snelle invloed op de ademhaling, zenuwstelsel en bloedsomloop.
Vergiftiging via de mond
Alle vergiften die onze hond opeet/oplikt, passeren de mond, keel en slokdarm en blijven dan nog een tijdje in de maag. Zolang het nog in de maag is, kan er nog effectief eerste hulp worden verleend, door het dier te laten braken. Als het vergif eenmaal de maag is gepasseerd en in de darmen is opgenomen, wordt het vrij snel door de darmwand geresorbeerd en in het bloed opgenomen. Vanzelfsprekend wordt effectieve hulp dan een stuk moeilijker. Om snel een braakmiddel bij de hand te hebben, kunt u het volgende zelf maken: 2 theelepeltjes zout in een kopje lauw water oplossen. Ook wordt voor het opwekken van overgeven wel gebruik gemaakt van: 1 tot 2 theelepels waterstofperoxide 3 procent voor de hond en 1 theelepel waterstofperoxide voor de kat. Je kunt de hond ook laten overgeven door hem een halve theelepel droog keukenzout achter in de keel te geven gevolgd door het laten drinken van 100 tot 300 ml water.Echter nooit een braakmiddel toedienen als het dier een bijtende, chemische stof of een scherp voorwerp heeft ingeslikt. En vanzelfsprekend ook niet als het dier bewusteloos is. Het braaksel kunt u het beste bewaren, zodat de dierenarts, als nodig, de mogelijkheid heeft om onderzoek te verrichten. Meestal zullen honden of katten spontaan gaan overgeven als zij een vergif hebben ingeslikt. Het overgeven op zich hoeft niet altijd te wijzen op vergiftiging. Wanneer de hond braakt ten gevolge van een infectieziekte, zal meestal de temperatuur verhoogd zijn, terwijl bij overgeven door vergiftiging de temperatuur niet verhoogd is.
