Welke lichaamstaal moet je gebruiken bij je hond?
Lichaamstaal
Een uniek aspect van mensen is gesproken taal. Wij vinden woorden heel belangrijk en richten ons dikwijls voornamelijk daarop in onze uitingen. Toch vindt volgens de wetenschap 80 procent van onze communicatie helemaal niet plaats via woorden, maar via lichaamstaal. Tegelijkertijd zie je dat woorden zelfs in onze onderlinge communicatie soms meer een obstakel zijn dan een hulpmiddel om de boodschap over te brengen, zeker als gevoelens (emoties) een rol spelen.Zelfs in onze onderlinge communicatie komt 80 procent dus over via lichaamstaal. Bij onze communicatie met honden is dat aandeel nog vele malen groter, simpelweg omdat honden onze spreektaal niet kunnen volgen. Of je boos of blij bent, je hond ziet het direct aan je houding, je gezichtsuitdrukking, hij hoort het aan je ademhaling en misschien ruikt hij het zelfs.
Naast je emoties kan je met verschillende hoofd-, hand-, schouder- of lichaamsbewegingen ook andere informatie overbrengen op je hond. Als je je echter niet bewust bent van wat je doet, kan je daarmee je hond de fout insturen. Omdat je je er niet van bewust bent, begrijp je ook niet waarom je hond die fout maakt. Als je je hond dan op zijn kop geeft, wordt het voor de hond onbegrijpelijk en frustrerend: hij deed toch gewoon wat jij hem vroeg?!? Probeer je eens in je hond in te leven: iemand geeft jou tegenstrijdige informatie. Jij doet wat je denkt dat die persoon je vroeg. En daarna krijgt je de wind van voren! Zou jij die persoon daarna nog 100 procent vertrouwen? Als wij duidelijk met onze viervoetige vrienden willen communiceren, is het dus heel belangrijk dat wij onze eigen lichaamstaal daarvoor bewust leren gebruiken.
Gezichtsuitdrukking
Niet iedere hond is er gevoelig voor, maar de meeste wel: je gezichtsuitdrukking. Met je gezichtsuitdrukking kan je extra gewicht geven aan je juichend prijzen of, als eens nodig, aan je stemcorrectie. In elk geval moet je ervoor zorgen dat je gezichtsuitdrukking in overeenstemming is met de boodschap die je je hond wilt sturen: op je hond foeteren - toch reeds niet zo'n goede manier van corrigeren - terwijl je glimlacht of je hond prijzen terwijl je nors of boos kijkt, is voor jouw hond heel tegenstrijding. Bij twijfel - en dat heeft de hond meestal bij onze gesproken woorden - zal de hond kiezen voor wat hij op je gezicht of aan je lichaamstaal leest. En eerlijk gezegd heeft hij helemaal gelijk, want met onze lichaamstaal kunnen wij ongeveer niet liegen.Lichaam
Met je lichaam kan je heel veel informatie aan je hond geven. Je kunt er je emoties mee uitdrukken, maar ook richting aangeven, de doorgang blokkeren, je hond uitnodigen of juist van je afduwen - en dat allemaal alleen reeds met je bovenlichaam!Bij het gebruik van je bovenlichaam is het voornaamste hoe je je zwaartepunt gebruikt. Als je iets naar voren leunt terwijl je verder gewoon rechtop blijft staan (dus je zwaartepunt naar voren brengt), kan je je hond naar achteren dringen of laten zitten. Dit hangt van de hond af. In elk geval 'duw' je je hond op die manier wat van je weg. Dit kan je ook gebruiken als je hond op de bank wil springen terwijl jij dit niet wilt: trek je handen terug (die zijn alleen maar uitnodigend), draai je hoofd weg met je neus verwaand in de lucht en leun schuin voorover richting je hond èn richting de plek bij jou op de bank. Je leunt dus min of meer in zijn doorgang. Een brutale hond of een die altijd op de bank mag, zal je misschien negeren. Maar een die toestemming nodig heeft, zal dit gebaar begrijpen en reeds snel afdruipen.
Als je iets achterover leunt, nodig je je hond juist uit. Bij het hierkomen kan je deze houding dus prima gebruiken door met je lichaam iets achterover te leunen, eventueel met verwelkomend geopende armen (je armen sluit je weer tegen je lichaam aan als je hond dichterbij komt. Daarbij kan je je handen samendoen of je kunt je armen voor je borst kruisen).
Een hond een richting in sturen kan op een heel vergelijkbare manier. Leun met je lichaam in de richting waarin je wilt dat de hond gaat. Nog iets duidelijker voor de hond is het, als je dan ook nog met je schouders en voeten in de richting wijst waarin je wilt dat hij gaat. Als je wilt dat de hond langs je heen gaat in een bepaalde richting, kan je hem eerst uitnodigen om naar je toe te komen door licht achterover te leunen of eventueel iets achteruit te lopen. Als de hond ongeveer op jouw hoogte is, kan je met hem meedraaien - waarbij je een beetje van hem wegstapt om hem de ruimte te laten, je creëert als het ware een gat waar hij doorheen kan - en dan door te draaien zodat je in dezelfde richting als je hond doorloopt.
Een van de leukste lessen die wij bij behendigheid wel eens hebben gehad, was toen wij alleen met ons lichaam mochten werken. Dan merk je heel goed dat je je hond dan toch heel goed kunt sturen.
