Auto-training voor de wagenzieke hond

Inleiding

Een van de leukste momenten in het leven is het ophalen van een nieuwe pup. De spanning die aan dit moment vooraf gaat en de blijdschap als dat nieuwe ukkie eindelijk in de armen meegenomen kan worden, zijn onvergetelijk. Alleen voor de pup zelf kan de eerste rit naar het nieuwe huis ook onvergetelijk worden, maar dan in negatieve zin. Het gebeurt maar reeds te dikwijls dat dit de eerste keer is dat de pup een autorit maakt. Dit kan dan vergezeld gaan van misselijkheid en braken. De combinatie van vrees en de bewegingen van de auto spelen hierbij een grote rol. Aldus is het verloop van die eerste autorit voor veel pups een en reeds ellende. Bij de meeste pups blijft dit bij die ene keer, maar voor sommige is dit het begin van nog meer autoproblemen.

Een aantal honden blijft bij iedere rit met de auto hinder houden van misselijkheid en braken, en sommige gaan zelfs zo ver dat ze ook plassen of poepen gedurende een autorit. In dit laatste geval hebben wij te maken met honden die buitengewoon angstig zijn voor auto's en het rijden daarin, gelukkig komt deze vorm maar bijna nooit voor. Veel meer komt de "gewone" wagenziekte voor, waarbij de hond gedurende iedere autorit braakt.

De oorzaak van deze misselijkheid ligt op twee vlakken. Aan de ene kant raakt het evenwichtsorgaan van de hond in de war, vergelijkbaar met zeeziekte bij mensen, door de bewegingen en trillingen van de rijdende auto en aan de andere kant speelt opwinding en vrees een rol. Beide factoren hebben samen of apart zoveel invloed op de hond dat deze gaat braken. Dit overgeven en het misselijke gevoel dat honden hebben kan uiteindelijk ook een gewoonte gaan worden, waarna de honden zelfs in een stilstaande auto of in de buurt van een auto angstig kunnen worden en gaan braken.

Voorkomen is beter dan genezen

Het beste is natuurlijk om te voorkomen dat een pup de autorit naar huis als angstig ervaart. Hier ligt een taak voor de fokker. Deze kan de pups terwijl ze nog in het nest zijn reeds een of twee keer meenemen op een klein ritje. Met zijn allen maken ze dikwijls meer pret zodat er niet eens tijd is om na te denken of die rit eigenlijk wel zo angstig is. Als de moederhond dan ook nog meegaat is het natuurlijk helemaal goed.

Nu heeft natuurlijk niet iedere fokker de tijd of de gelegenheid om dit te bewerkstelligen. Indien dit het geval is moeten de omstandigheden van de eerste rit zo optimaal mogelijk gemaakt worden. Ten eerste mag de pup een aantal uren van te voren niet gegeten hebben. Het beste is het de pup de laatste 5 uur geen eten te geven.

Verder moet iemand als chauffeur optreden, terwijl een ander zich met de pup bezig kan houden. Het verdient de voorkeur de pup op de grond naast of tussen de voeten te plaatsten, zodat deze in elk geval niet verward wordt door het voorbijschietende landschap. Onderweg kan de pup worden afgeleid met een lees meer over Auto-training voor de wagenzieke hond