Artrose, een veel voorkomend probleem bij honden
Artrose is een veelvuldig voorkomend probleem, niet alleen bij mensen maar ook zeker bij honden. Als de diagnose valt dan roept het veel vragen op bij de eigenaren. Vaak wordt er ook onvoldoende aandacht aan nazorg van de patiënt besteed. Veel artroses zijn namelijk goed te behandelen of er zijn goede alternatieven voor beweging of voor het onderhoud van de baas-hond relatie. Veel publicaties gaan over ingewikkelde zaken en theoretische achtergronden. De meeste eigenaren zijn echter geïnteresseerd hoe het nu met hun hond in hun situatie verder moet. Kan ik nog actief zijn met mijn hond? Moet hij levenslang medicijnen? Hoe ziet de toekomst er uit? Dit zijn veel gestelde vragen. In een serie van artikelen zal ik proberen aan te geven wat de mogelijkheden zijn voor de patiënt met artrose. Deze keer bekijken een artrose van de rugwervels genaamd "spondylose".Wat is spondylose?
Spondylose is een aandoening van de wervels. Aan de zijkanten en aan de onderzijde van het wervellichaam wordt extra bot gevormd. Dit bot kan omliggende weefsels irriteren wat tot klinische klachten kan leiden. Spondylose wordt voornamelijk aangetroffen bij de middelgrote en grote honden op gevorderde leeftijd. Bij Boxers wordt het zeer frequent waargenomen en de uitzondering is dat het bij dit ras reeds op 1 à 2-jarige leeftijd kan optreden.Diagnose
Het bewegen van de rug wordt pijnlijk wat zich bvb uit in het feit dat de hond niet meer in de auto wil springen of geen trap meer wil lopen. Ook stijfheid bij het overeind komen na enige tijd gelegen te hebben behoort tot de symptomen. Met behulp van röntgenopnamen kan geïnventariseerd worden op welke plaatsen en in welke mate de aandoening present is. Zelden is er sprake van beschadiging van de zenuwen die in de directe nabijheid van de wervellichamen lopen. Zenuwuitval is dan ook een zeldzaam waargenomen symptoom. Wel kan door de toegenomen weefseldruk in de directe omgeving van de zenuw pijn ontstaan. Uiteindelijk kunnen wervels met mekaar vergroeien, de bewegelijkheid is dan verloren maar de irritatie neemt door de stabilisatie wel af. Helaas is de aandoening ongeveer altijd op meerdere plaatsen present zodat er altijd wel een gevoelige plaats overblijft.Een bijzondere locatie is die bij de overgang van de laatste lendenwervel naar het staartbeen. Op deze plaats kunnen de botwoekeringen dusdanige vormen aannemen dat als gevolg hiervan er wel zenuwuitval optreedt. De klachten kunnen zo ernstig worden dat de hond geeuthanaseerd moet worden. Deze vorm is vooral bekend bij de Duitse Herder. Problemen op deze plaats kunnen verschillende oorzaken en gevolgen hebben en vereisen dan dus ook een specifieke aanpak waarover een andere keer meer.
