Rugklachten, ze bestaan ook bij de hond!
Voorkomen
Rugklachten komen dikwijls voor bij bepaalde rassen, als Dashonden (teckels), Pekingesen, Cockers en Bassets. De leeftijd waarbij de meeste van deze klachten voorkomen ligt rond zes jaar.Symptomen
De eerste groep bestaat uit honden die uitsluitend rugpijn vertonen. De eigenaar kan dit opmerken door het andere gedrag van de hond. Zijn hond wil bvb niet meer volgen op de wandeling of vraagt snel om naar huis terug te gaan. Andere honden kunnen ineens niet meer in zetels of op stoelen springen. Zij gaan dan voor de stoel staan en janken, alsof ze willen vragen om erop getild te worden. Deze honden eten meestal nog normaal en kunnen nog normaal wateren. Vaak echter zijn ze geconstipeerd (verstopt). Dit komt omdat gedurende de ontlasting (stoelgang) soms druk moet uitgeoefend worden, die dikwijls zo pijnlijk is voor de rug, dat de dieren niet durven persen. De tweede groep kan nog moeilijk wandelen. Deze groep heeft in het begin meestal evenveel rugpijn als de vorige groep, maar de honden kunnen nog slechts met moeite wandelen. Zij slepen of waggelen met hun achterste. De bovenzijde van de achterpoot wordt over de grond gesleept en de nagels en de huid op de bovenzijde slijten snel af.De derde groep bestaat uit honden die verlamd zijn. Alhoewel deze honden zich nog kunnen voortbewegen met hun voorpoten slepen zij hun achterste mee. Bij het onderzoek blijkt dat ze nog gevoel hebben in hun achterpoten: met andere woorden dat ze nog pijnprikkels gewaar worden. Deze groep wordt onderverdeeld in twee ondergroepen: één die nog blaascontrole heeft. De andere is blaaslam. De laatste groep lijkt op de vorige zonder pijngewaarwording. Als men hun achtertenen met een pijnlijke stimulus prikkelt voelen zij dit niet meer. Het is vanzelfsprekend dat de groepen die zojuist beschreven werden in stijgende lijn ernstig zijn. De eerste groep is sneller en gemakkelijker te genezen dan de laatste. In feite is het zelfs zo dat voor de eerste twee groepen een snelle en goede genezing kan voorspeld worden. Voor de derde groep heeft men verschillende weken geduld nodig, maar meestal komen honden die tot deze groep behoren nog geheel in orde. Voor de laatste groep moeten wij heel gereserveerd zijn. Deze dieren genezen soms nog wel, maar dikwijls niet. Hun genezingsduur is in elk geval zeer lang (maanden).
