Duiven houden, hoe doe ik dat?

De rotsduif, de voorvader van de huidige tamme duivenrassen, werd reeds ong. 5000 jaar geleden gedomesticeerd. Na eeuwenlang een belangrijke (militaire) rol als postduif gespeeld te hebben, worden ze nu vooral gehouden voor de duivensport en het kweken van sierduifrassen. Mannelijke duiven worden doffers genoemd. Wilt U duiven gaan houden voor de duivensport, dan kunt U zich het beste aansluiten bij een duivenvereniging bij U in de buurt. De duivensport vindt ongeveer altijd plaats in verenigingsverband en daar vindt U dan ook alle kennis en informatie die U nodig heeft. Gaat het U om sierduiven, kijk dan eens rond op het Internet.

Verzorging, voeding, huisvesting

Duiven houden is niet iets waar je zomaar even aan begint. Je hebt een flinke ruimte nodig en speciale duivenhokken. Gaat U voor de wedstrijdsport, dan komt er nog een scala aan spulletje en, belangrijker nog, ingewikkelde "spelregels" voor het kweken en wedstrijdvliegen bij. De startende duivenmelker leert het meest van de ervaren duivenmelker. Voeders voor duiven zijn te krijgen bij de dierenwinkel en voldoen in de meeste gevallen goed. Er bestaan speciale mengsels voor kweekduiven, duiven in de rui en wedstrijdduiven. Naast dit voer moeten de dieren extra mineralen en grit krijgen. Postduiven eten 35-40 gram voeder en drinken gemiddeld 50ml water (duiven met jongen drinken 2x zoveel). Duiven worden meestal gehuisvest in een reeds bestaand schuurtje of kamertje onder het dak, wat door de houder zelf omgebouwd is tot duivenverblijf. Benodigde materialen zijn in dierenwinkel en hobbyzaak te verkrijgen. Volg ook hier de adviezen van een bevriende duivenhouder op. Moet U het helemaal zelf uitzoeken, speur dan rond op het Internet.

Duiven en dierenarts

Wedstrijdduiven moeten verplicht jaarlijks tegen paramyxo geënt worden. Sinds enige jaren MOET dat door een dierenarts gedaan worden. Ook voor andere duiven is een jaarlijkse vaccinatie verstandig. Bij de volgende ziekteverschijnselen is het belangrijk advies aan Uw dierenarts te vragen: slecht eten, bol zitten, vermageren, kale plekken, te veel plukken en krabben, dunne en vreemd gekleurde uitwerpselen, lusteloosheid. Wedstrijdduiven komen nog wel eens gedurende hun vlucht bij een dierenarts terecht met uitputtingsverschijnselen, gebroken vleugel of gebroken poot. Aan de hand van het ringetje sporen wij dan de eigenaar op. Verder kunnen duiven hinder hebben van te lang doorgegroeide nagels en snavel en van het ringetje om hun poot. Indien U met een zieke duif naar de dierenarts gaat, neem dan zo mogelijk wat ontlasting mee.