Ziektes bij de schildpad
Vitamine D3 tekort
Een tekort aan vitamine D3 kan bij schildpadden leiden tot minder harde misvormde botten en een zacht schild (Rachitis of Engelse ziekte). Dit kan verholpen worden door het toedienen van een poeder met onder meer de vitamines A , D3 en calcium. Toch blijven dikwijlsde misvormingen in het schild zichtbaar. Bij reptielen kunnen embryo's door gebrek aan vitamine D3 in het ei sterven, omdat zij door hun zwakke botten niet in staat de eischaal te openen. Als zij toch uit het ei komen, ziet men dikwijlsdat zij een misvormde schedel hebben en pootjes die het lichaam niet kunnen dragen. Meestal moeten insecten- en planteneters extra vitamine D3 krijgen via voedsel, drinkwater of door middel van zon- of ultraviolet kunstlicht. Onder invloed van zon- en UV-kunstlicht kan het lichaam zelf vitamine D3 aanmaken. Het is van belang dat dieren die weinig buiten zijn, 's winters deze vitamine in het voer krijgen toegediend, of indien mogelijk door een lamp met ultra-violet licht worden beschenen. Schildpadden kunnen vitamine C zelf aanmaken hebben dit niet in hun voeding nodig. Het meest eenvoudig is om dagelijks een kleine hoeveelheden multivitamines in de vorm van druppels via de voeding te geven. Zorg er hierbij wel voor dat u verse vitaminedruppels gebruikt die op de juiste wijze (koel en donker) worden bewaard. Let er daarnaast ook op dat overmaat schaadt!!!!!
Vitamine D3 overmaat
Kan leiden tot verkalking van de minder harde weefsels, o.a. de grote slagaders. Overmaat aan vitamine D kan ontstaan door overmaat van toediening, maar kan ook het gevolg zijn van chronische nierbeschadiging.
Vitamine A tekort
Komt vooral voor bij moerasschildpadden en kenmerkt zich door de opgezwollen oogleden en de aan mekaar vastgekleefde oogleden. Uiteindelijk gaan de schilpadden hun voedingsmiddelen weigeren. De behandeling en preventie van dit probleem bestaat uit genoeg vitamine A preparaat aan het voedingsmiddelen toe te voegen. Ga hiervoor langs uw dierenarts.
Vitamine A overmaat
Een overdosis van vitamine A kan leiden tot droge en loslatende huid van poten en hals. Op den duur kunnen zelfs open wonden ontstaan. Zet deze dieren zo snel mogelijk op een vitamine arm dieet en laat de wonden behandelen. Otitis media. Een andere ziekte die veel voorkomt bij deze dieren is een oorontsteking. Dit kan komen door een infectie in het oor. Hierdoor onstaan grote bobbels aan de zijkant van de kop of zelfs aan alle twee zijden van de kop. Het ene dier heeft hier ogenschijnlijk geen hinder van, terwijl het andere dier zich duidelijk onprettig voelt. Schakel in een dergelijk geval altijd een dierenarts in, die de infectie kan verwijderen en het oor kan reinigen.
Vitamine B1 tekort
Kan ontstaan door eenzijdige visvoeding. De dieren vertonen gewichtsverlies ondanks een normale eetlust. Het is van groot belang om zoveel mogelijk variatie in de voeding aan te brengen.
Tekort aan mineralen
Tekort aan calcium kan ontstaan bij een laag calciumdieet of bij een ongunstige Calcium / Fosfor verhouding. Een calcium gebrek kan leiden tot verzachting van het schild en botmisvormingen. Het kan worden voorkomen door het toedienen van een poeder of druppels over het voer met onder meer de vitamines A , D3 en calcium.
Legnood
Je moet het dier met legnood behandelen via de dierenarts met een wee-opwekkende preparaat Vooral in het voorjaar na de paring (of zelfs zonder paring) zal de vrouwelijke schildpad eieren produceren. Uiteraard zal ze dit alleen doen als ze ook in goede conditie verkeert en ze zich prettig voelt in haar omgeving. Het gebeurd soms dat ze wel eieren aanmaakt maar niet kwijt kan. Dit is een erg vervelende zaak voor de dieren. Ze krijgt het dan dikwijlsook benauwd en ze zal door haar mond gaan ademen, soms gaat ze onrustig heen en weer kruipen en komt er slijmerige uitvloei uit de cloaca door het veelvuldig persen. Dit noemen we legnood. Legnood heeft een aantal mogelijke oorzaken zoals:
- Verkeerd ingericht terrarium; bvb geen zanderige bodem om eieren in te graven.
- Bij breukeieren. Door de hele tijd persen kunnen een of meerdere eieren breken. Hierbij kan ook inwendige beschadiging optreden of perforatie.
- Mogelijk door kalkgebrek. Dit kan komen door eenzijdige voeding. Bij legnood is het belangrijk om direct naar een dierenarts te gaan. D.m.v. een röntgenfoto kan worden vastgesteld of er eieren aanwezig zijn en of deze al dan niet gebroken zijn.
Verwondingen
Verwondingen van de huid Verwondingen worden voornamelijk veroorzaakt door beten van ander schildpadden. De wonden moeten schoongemaakt en gedesinfecteerd worden. Soms moet zalf gebruikt worden of moet antibiotica worden toegediend. Een gewonde schildpad moet apart gehouden worden op het droge. Alleen voor het voeren moeten waterschildpadden in het water gezet worden.
Verwondingen van het schild Bij smalle of ondiepe letsels is het goed droog houden en zalven van de wonde dikwijlsvoldoende. Bij brede of diepe letsels moet een 'lapmiddeltje' gebruikt worden om het schild extra te verstevigen. Ga hiervoor altijd naar uw dierenarts.
Schildrot
Schildrot ontstaat door een infectie van het schild met bacteriën en/of schimmels. Vooral beschadigingen aan het schild zijn een plaats waarlangs deze organismen het lichaam binnen dringen. Ook een onevenwichtige voeding kan tot schildafwijkingen leiden, zodat het gevoeliger wordt voor een infectie. In een vochtig milieu kunnen bacteriën en schimmels beter groeien, zodat de infectiedruk hoog kan worden. Bij schildrot zien we een verkleuring en afbrokkelen van het schild. Bij een doorgaande infectie raakt ook de lederhuid aangetast en later kan zelfs het botweefsel daaronder aangetast worden, waarbij het kan komen tot de vorming van abcessen in het bot. De dood kan zelfs optreden als deze abcessen doorbreken naar de buikholte. Als de dieren erg aangetast zijn, willen ze dikwijlsniet meer goed eten. Zorg daarom altijd voor een goede voeding en goede hygiëne. Zorg ervoor dat schildpadden hun schild niet kunnen beschadigen aan ruwe oppervlakten en dat ze altijd een mogelijkheid hebben om hun schild te drogen onder een warmte lamp. Schimmels en bacteriën groeien meestal slechter in een zuur milieu, een pH van niet zo veel dan 6,5 is dan ook ideaal. Behandeling bestaat uit lees verder



