Het verwijderen van teken

Inleiding

Teken lijken de laatste jaren een steeds groter probleem te worden. Niet alleen neemt hun aantal jaarlijks toe; ook wordt er steeds meer gewaarschuwd voor ziekten die door teken overgebracht kunnen worden. Bij de mens is inmiddels Lyme Disease overbekend. Deze ziekte wordt veroorzaakt door een bacterie, Borrelia Burgdorfi, die vooral bij muizen voorkomt, en die via het speeksel van de teek op de mens wordt overgedragen. De ziekteverschijnselen zijn:

Een rode ring rond de plaats van de beet
Griepachtige verschijnselen, zoals koortsaanvallen,hoofdpijn en spierpijn
Verlammingsverschijnselen en zenuwpijnen
In een later stadium (soms pas na een jaar of langer) kunnen maandenlang aanhoudende gewrichtsklachten ontstaan.

De klachten kúnnen spontaan verdwijnen. Met antibiotica is de ziekte meestal goed te behandelen. Er zijn vele honderden tekensoorten. Sommige soorten leven in holen of nesten van dieren. Zij hechten zich soms dagenlang vast aan hun gastheer. Andere soorten leven in stallen en woningen en komen alleen 's nachts tevoorschijn om bloed te drinken. In nederland komt een bepaalde soort veel voor, de Ixodes ricinus. Dit is de soort die Lyme Disease overbrengt. Een andere (niet inheemse) soort is de Rhipicephalus sanguineus die afkomstig is uit de zuidelijke landen, maar zich jarenlang in nederlandse woningen weet te handhaven. Buitenshuis sterft deze soort in het nederlandse klimaat. Met name als ze afkomstig zijn uit de landen rondom de Middellandse zee kunnen deze teken de voor honden gevaarlijke ziekte Babesiose en ook Ehrlichiose, beide parasieten van rode bloedcellen, overbrengen.De parasieten kunnen onder de microscoop zichtbaar worden gemaakt. Weer een andere soort uit zuidelijke landen werd in het voorjaar van 2004 op diverse plaatsen in nederland gevonden als veroorzaker van Babesiose bij honden. Het betrof hier de Dermacentor-teek, die werd aangetroffen op de besmette dieren. Ten dele bleek dat de teken met andere honden waren meegekomen en hier ook honden hadden besmet die zelf niet in het buitenland waren geweest.

Uit het ei van de Ixodus ricinus teek komt een larve (0,25mm), die zich ontwikkeld tot nymfe (0.5mm). Larven en nymfen voeden zich met het bloed van kleinere dieren zoals muizen en vogels en egels. De volwassen teek (2 a 3 mm) klimt tenslotte in hoog gras of struiken, en laat zich vallen als er iets onder hem doorloopt, in de hoop dat hij op dat dier valt en zich kan vasthouden. De volwassen teek zuigt bloed van grotere dieren zoals koe, hert, kat, hond, paard en soms de mens. De totale cyclus kan 2 tot 3 jaar duren. Teken kunnen maanden tot jaren overleven buiten de gastheer. Na deze maaltijd is een vrouwtjesteek in staat duizenden eieren te leggen. Volgezogen ziet zo'n teek eruit als een erwt, terwijl ze er in niet volgezogen toestand als een klein zwart/bruin spinnetje uitzien. Mannetjesteken kunnen meerdere vrouwtjes bevruchten, maar een vrouwtjesteek lees verder