Vruchtbaarheid van de hond
Vruchtbaarheid
In de orde van de 'hondachtigen' worden de vrouwtjes slechts éénmaal per jaar vruchtbaar. Onze 'aangepaste' huishond vormt hierop een uitzondering. Teven kunnen namelijk twee keer per jaar, gedurende seksueel actieve periodes, bevrucht worden. Deze periodes worden bij teven de 'loopsheid' genoemd. De benaming is afgeleid van het woord 'lopen' en verwijst naar het gedrag van de teef in deze periodes.De eerste loopsheid treedt op tussen de eerste zes maanden en het eerste levensjaar. Kenmerkend voor een 'loopse teef' is haar drang om zich te laten 'dekken', haar onrust, haar beweeglijkheid en nood aan aandacht. In deze periode blaft of huilt ze overmatig. Een loopse teef is duidelijk op zoek naar iets en als er geen reu in de buurt is, heeft ze de neiging om er een te gaan zoeken ! Wanneer ze de mogelijkheid krijgt, zal ze dan ook in deze periode van huis weglopen.
Die loopse periode van 21 dagen gaat gepaard met bloedverlies. Dit is het overvloedigst gedurende de eerste week en vermindert gedurende de tweede week. De vruchtbaarheid is dan echter het grootst ! Sommige eigenaars maken de fout om te denken dat de vruchtbaarheid evenredig is met het bloedverlies, maar dat is niet zo. De vruchtbaarste periode situeert zich tussen de negende dag en de vijftiende dag, na het eerste bloedverlies.
Om risico's te voorkomen is het echter aan te raden om de teef niet in contact te brengen met reuen tot na de 21ste dag na het eerste bloedverlies.
Loopse teven die erin slagen om uit te breken moeten doorgaans niet lang zoeken achter een reu. Het bloed dat de teef verliest bevat geurstoffen die voor reuen waarneembaar zijn tot op verschillende kilometers afstand. Het is dan dikwijls ook een volledige opdracht voor een hondeneigenaar om gedurende die periode reeds de vreemde reuen uit de buurt van de teef te houden. Een schema van de voortplantingscyclus bij de teef vindt u op een afzonderlijke pagina.
De copulatie
Wanneer een loopse teef een reu heeft gevonden , begint een voorspel waarbij de reu moet 'bewijzen' dat hij het meest geschikt is. Daarna vindt de copulatie plaats. Is die geslaagd, dan volgt hierop een 'koppeling', met andere woorden een zeer innig contact dat niet verbroken kan worden en dat mogelijk gemaakt wordt door een verdikking van de geslachtsdelen van zowel de reu als de teef.Gedurende de eerste minuten van de copulatie wordt het meeste sperma geloosd. Na lees meer over Vruchtbaarheid van de hond
